تبلیغات

http://servermizban.ir/gifgitisms.gif

http://servermizban.ir/gifgitisms.gif 

http://servermizban.ir/gifgitisms.gif

http://servermizban.ir/gifgitisms.gif

http://servermizban.ir/gifgitisms.gif

http://servermizban.ir/gifgitisms.gif

.
سه شنبه 28 شهريور 1396.
تاریخ شمسی :
الثلاثاء 28 ذو الحجة 1438.
تاریخ قمری :
Sep 19 2017.
تاریخ میلادی :

آب و هوا

عضویت در تلگرام

اوقات شرعی

ثبت نام / ورود کاربران

تبلیغات

 

 

 

 

 

مردی که محرم راز همه مردم گناباد است


دهه 30 شمسي بچه تهران بود و دانشجوي پزشكي دانشگاه تهران، همه فكر مي كردند چند سال بعد در يكي از بهترين خيابان هاي تهران مطبي خواهد زد؛ البته اگر از ايران نرود.

به گزارش پایگاه خبری مجله باران کویر،هنوز هم براي خيلي ها سوال است چرا 60 سال پيش دكتر سید محمد حائري روحاني به گناباد آمد و نرفت. مردي كه خيلي زود در دل مردم شهر گناباد نشست و گناباد هم در كنج دل دكتر روحاني.

دكتر كم كم خاطره مشترك و محرم راز همه مردم شد از دردها و درمان ها، از روزهاي خوش و از گريه هاي بالين بيماري.

كمتر خانواده گنابادي است كه در اين 6 دهه، خدمات پزشكي از اين مرد دريافت نكرده باشد. دكتر هم از آن جنس پزشكان بود كه با افراد رابطه احساسي برقرار مي كرد. به خاطر كارش به اندروني زندگي توده هاي مردم مي رفت و مي ديد مردم اين شهر چگونه قد كشيدند.

دكتر سید محمد حائري روحاني نگاه جالبي به توسعه گناباد دارد و مي داند چگونه آجر آجر فكر و عمل روي هم گذاشته شده تا به اينجا رسيده ايم. گفت و گو با اين چنين مردي حتما جالب است به همين
 خاطر در روز پزشك سراغش رفتيم که ما را در منزلش با آغوش گرم پذیرایی کرد.

وی با بیان اینکه در اسفندماه سال 1308 در منزل پدر مادرم در خیابان ادیب الممالک که از خیابان های ری تهران است به دنیا آمدم ، گفت: پدرم در استخدام وزارت معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه بوده و در شاهرود خدمت می کرد که بعد از تولد، من را به این شهر بردند و شناسنامه من را نیز در همین شهر گرفتند.

این پزشک ادامه داد: پدرم رئیس اداره معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه شاهرود می شود و در ادامه نیز رئیس این اداره در شهرستان های قم و کاشان شده و در نهایت دوران خدمت را تا پایان در تهران می گذراند.

حائری روحانی اضافه کرد: پدربزرگ بنده مرحوم آیت الله حاج سید میرعلی حائری تهرانی می باشد که از مفسرین قرآن بوده و کتاب « تفسیر مقتنیات الدرر و ملتقطات الثمر » در 12 جلد یکی از تألیفات ایشان بوده است و همچنین شاگردان زیادی نیز داشته که از آخرین شاگردانشان می توان مرحوم آیت الله حق شناس را نام برد.

وی با بیان اینکه دوره ابتدائی را در دبستان اقبال تهران گذراندم ، گفت: در کلاس پنجم دبستان معلمی داشتم که یک رسم الخطی به ما داد و گفت بنویسید «پیوسته در معنویات به بالاتر از خود نگریسته و در مادیات به زیردست خود نگاه کنید» که این جمله تاکنون در ذهن من بوده و از آن بهره برده ام و سپس دوران دبیرستان را نیز در مدرسه پهلوی در خیابان ری تهران به اتمام رساندم.

این پزشک 88 ساله با اشاره به اینکه در سال 1327 وارد دانشکده منحصر پزشکی ایران در دانشگاه تهران شدم ، افزود: این دانشکده هر سال حدود 250 دانشجو را می پذیرفت و در آن سال نیز بیش از یک هزار نفر در آزمون شرکت نموده بود که من با رتبه 60 در این دانشگاه قبول شدم.

حائری روحانی تصریح کرد: تمام اساتید این دانشکده را رضاشاه با بورسیه به فرانسه فرستاده بود و همه انها نیز بعد از اتمام تحصیل به تهران برگشته بودند که پروفسور یحیی عدل و دکتر جهانشاه عادل از جمله اساتید بنده در این دانشکده می باشد؛ همچنین دکتر حسین گل گلاب استاد گیاه شناسی بنده بوده که موسیقی دان و شاعر نیز بود.

وی همچنین در خصوص الحاق بیمارستان ها به دانشکده پزشکی نیز تأکید کرد: این کار به بهانه فراهم کردن آموزش در سطح وسیع تر برای دانشجویان پزشکی توسط حزب توده انجام شد و از همان ابتدا با مخالفت دانشگاه مواجه گردید.

این پزشک خاطرنشان کرد: حرف دانشکده این بود که اساتید دانشگاه یک درجه آموزشی دارند و هر پزشکی صلاحیت آموزشی ندارد و این کار این نتیجه را در پی خواهد داشت که ارزش و اعتبار دانشگاه
 تنزل می کند؛ در حالی که قبل از آن یک فارغ التحصیل دانشکده پزشکی ایران وقتی به امریکا می رفت بلافاصله پذیرفته می شد.

حائری روحانی یادآور شد: حزب توده نیز پس از مواجه شدن با مخالفت دانشگاه دست به اعتصاب و تظاهرات زدند و و یک روز تمام از دانشگاه تهران تا میدان بهارستان پر از مخالف شد و در نهایت دانشگاه را مجبور به موافقت با این طرح نمودند.

وی گفت: پس از اتمام دوران دانشگاه در سال 1333 به خدمت وظیفه در خاش رفتم و پس پایان دوران خدمت وظیفه به استخدام وزارت بهداری درآمدم و از آبان ماه سال 1335 رئیس بهداری شهرستان درگز شدم که آن موقع بیمارستان این شهرستان با کمبودهایی نظیر آزمایشگاه و غیره مواجه بود که با اقداماتی که انجام دادم این نواقص مرتفع شد.

این پزشک 88 ساله همچنین اظهار کرد: بعد از درگز نیز در 19 اسفندماه 1336 به عنوان رئیس بهداری گناباد آمدم و تا الان حدود 60 سال است که به خدمت به مردم این شهر مشغول هستم.

وی بیان کرد: در ان زمان گناباد فاقد آسفالت بود، تعداد ماشین های این شهر به 10 دستگاه نمی رسید، تنها چند شیر آب در این شهر بود و برق تنها اول شب تا ساعت 10 روشن میشد و همچنین این شهر فاقد غسالخانه بود و اموات را کنار جوی های آب و مظهر قنوات می شستند.

حائری روحانی عنوان کرد: این شهر تنها دارای یک بیمارستان 25 تختخوابی بود که یکی از کارهایی که در دوران تصدیم انجام دادم گرفتن محلی بنام باغ بالا در خیابان شهید شوریده فعلی بود که 700 متر مربع مساحت داشت و 20 فنجان آب نیز توسط مرحوم عزیزالله ناصری در سال 1317 برای انجام کارهای بهداشتی و درمانی وقف نموده است.

وی افزود: همچنین یکی دیگر از فعالیت های اجرائی بنده تأسیس بیمارستان بیدخت در 13 هزار متر مربع بود که بدون اخذ موافقت وزارت بهداری این کار انجام شد؛ نقشه این بیمارستان توسط استاد غلامرضا خزائی تهیه و توسط خود ایشان که بهترین معمار گناباد  در آن زمان بود ساخته شد و در بهمن ماه 1346 توسط استاندار و تعدادی از مسئولین وقت استان خراسان مورد بهره برداری قرار گرفت و که در زمان وقوع زلزله کاخک و خضری و دشت بیاض در شهریور ماه 1347 بسیار مورد استفاده قرار گرفت.

حائری روحانی ادامه داد: همچنین در آن دوران تمام حمام های گناباد را به دوش مجهز کردم، در صورتی که تنها دو حمام این شهر مجهز به دوش بود و الباقی حمام ها به دلیل اینکه خزینه بود بیماری های زیادی را نیز برای مردم این شهر به وجود می آورد.

وی با بیان اینکه از سال 1347 نیز از وزارت بهداری استعفا داده و به کار طبابت مردم گناباد پرداخته ام ، در پاسخ به این سوال که با توجه به اینکه گنابادی نیز نیستید چرا 60 سال در این شهر مانده آید ، خاطرنشان کرد: قبلا خیلی ها نیز این ایراد را به من می گرفتند که چرا وقت خود را در تهران تلف می کنی و بیا تهران که پایه های ترقی و پیشرفت تو در این استان است.

این پزشک پیشکسوت تصریح کرد: متأسفانه پایتخت نشین ها خیال می کنند که شهرستانی ها یک مقام نازل تری نسبت به آنها دارند؛ در حالی که این طور نیست و بسیاری از بزرگان این مملکت نظیر امیرکبیر، دکتر مصدق، مشیرالدوله ها و غیره از شهرستان ها بوده اند و این یک تصور باطل است که باید این را از ذهنمان بیرون کنیم، چه بسا خیلی از شخصیت ها در همین گناباد بوده اند که شهره هستند.

مردم گناباد مردمی حق شناس هستند

حائری روحانی با بیان اینکه مردم گناباد مردمی حق شناس هستند و من بسیار از این مردم راضی هستم ، گفت: اگر کسی قصد خدمت داشته باشد باید دنبال جایی باشد که بهتر می تواند نیازهای مردم را برطرف کند.

وی تأکید کرد: من یک وظیفه ای دارم که آن را باید انجام دهم و توقع تحسین و تمحید و اینها را ندارم و این درست نیست که کسی در مقابل انجام وظیفه خود از مردم توقعی داشته باشد.

وی خاطرنشان کرد: کاری که بنده برای مردم گناباد کرده ام تنها یک وظیفه طبیبانه بیشتر نبوده و همیشه از محبت و دعای مردم این شهرستان بهره مند بود ام؛ چراکه دعایی که از دل یک دردمندی برآید مسلما مستجاب می شود.

حائری روحانی خاطرنشان کرد: کاری که بنده برای مردم گناباد کرده ام تنها یک وظیفه طبیبانه بیشتر نبوده و همیشه از محبت و دعای مردم این شهرستان بهره مند بود ام؛ چراکه دعایی که از دل یک دردمندی برآید مسلما مستجاب می شود.

همچنین گفت: من هیچ گاه حاضر نبودم که مراسمی برای تکریم و تمجیدم برگزار شود و حتی در مراسم نکوداشتی که چند سال قبل برای من و دو پزشک دیگر در گناباد برگزار شد شرکت نکردم چراکه خودم را شایسته تقدیر نمی دانم.

این پزشک 88 ساله همچنین در خصوص ویژگی های یک پزشک ایده آل نیز بیان کرد: یک پزشک به واسطه ارتباط مستقیمی که با خانواده ها دارد باید محرم ، امانتدار و غمخوار مردم باشد و نیز بایستی حکیم باشد؛ همچنین پزشک باید نسبت به مریضش دلسوز بشد چراکه کاری که از سوز دل نباشد هیچ ارزشی ندارد. ایسنا گناباد

نظر خود را اضافه کنید.

0 محدودیت حروف
متن شما باید بیشتر از 10 حرف باشد
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد